Château de Biron, bouwkundige blikvanger

Het imposante Château de Biron is een ‘allegaartje’ van architectuurstijlen.
Het imposante Château de Biron is een ‘allegaartje’ van architectuurstijlen.

Gotiek, renaissance en een vleugje Versailles

Het is een allegaartje van architectuur, maar wellicht juist daarom zo interessant. Château de Biron, op een kleine 10 kilometer van de bekoorlijke bastide Monpazier in het uiterste zuiden van de Dordogne, heeft kenmerkende elementen uit de Middeleeuwen, gotiek en renaissance, aangevuld met een vleugje Versailles. Mede hierdoor is het kasteel van Biron een toeristenmagneet. Jaarlijks klimmen zo’n 40.000 bezoekers uit binnen- en buitenland naar boven om zich eerst op de binnenplaats te vergapen aan het bouwwerk, dan te genieten van het panorama om vervolgens langs alle zalen te trekken. 

Biron lag op de grens van de grondgebieden van Engeland en Frankrijk.
Panoramisch uitzicht vanuit het château.

Wandelen door geschiedenis van tien eeuwen

Als bezoeker is het nauwelijks voor te stellen, dat je door een geschiedenis van meer dan tien eeuwen loopt. Een officiële geboorteakte van Château de Biron ontbreekt weliswaar, maar rond het jaar 1000 werd voor het eerst gewag gemaakt van zijn kasteelheren. In het midden van de 12de eeuw werden de houten bouwsels, aldus de geschiedschrijving, vervangen door gebouwen met stevige, stenen muren. Vanaf dat moment is er in feite sprake van een heus kasteel, een vesting.

Diverse bezetters in Honderdjarige Oorlog

In de late Middeleeuwen lag Biron op de grens van de grondgebieden van de koningen van Engeland en hertogen van Aquitaine en hun rivalen, de koningen van Frankrijk. Dit zorgde er in de Honderdjarige Oorlog (1337-1453), waarin Engeland en Frankrijk om het gebied vochten, voor dat het kasteel verscheidene bezetters kende. De broers Pons (1460 -1524) en Armand de Gontaut-Biron (1462 -1531) repareerden niet alleen de oorlogsschade; de leden van een van de bekendste adellijke Franse families zorgden ook voor verfraaiingen en uitbreidingen aan het kasteel.

Doorkijkje naar de binnenplaats van de voorburcht.
De kamers en zalen zijn spookachtig leeg.

Monument sinds 1928

De Franse Revolutie (1789-1799) was een zwarte bladzijde in de kasteelgeschiedenis. Het château werd geplunderd en de meeste kamers werden in puin achtergelaten. Ruim een eeuw heeft het kasteel er vervolgens als een ruïne bijgestaan. Het tij keerde op 17 februari 1928, toen het bouwwerk op de heuvel in Biron werd geclassificeerd als historisch monument. Maar pas sinds de jaren ’70 van de vorige eeuw volgde restauratie op restauratie en kreeg het belangrijkste kasteel van de vier baronieën van de Périgord (met Beynac, Mareuil en Bourdeilles) zijn grandeur terug.

Althans van buiten, want tijdens ons bezoek zijn alle kamers en zalen spookachtig leeg. Het vraagt dus het nodige van ons inbeeldingsvermogen om in te zien hoe er lang geleden is gewoond, geslapen, gewerkt, gegeten. Gelukkig zijn onder meer de kerker uit de 12de eeuw; de kapel met het bijzondere glas-in-loodraam; de keukens vol gewelven; de Engelse toren; de zeshoekige toren en de Renaissance-appartementen bewaard gebleven. Die geven namelijk een bijzondere schets van de bouw door de eeuwen heen.

De kapel met haar bijzondere glas-in-loodraam.
Binnenplaats van de hoofdburcht.

Sophie Marceau en Philippe Noiret

En een leeg kasteel heeft eigenlijk ook wel wat. Je hoeft bijvoorbeeld geen tafels en stoelen te verschuiven als je er een feestje wil organiseren, wat geregeld gebeurt, of als je er een film of televisieserie wilt opnemen, wat ook geregeld gebeurt. Zo dwaalden in 1994, net als wij een paar decennia later, Sophie Marceau en Philippe Noiret door Château de Biron voor de opnamen van La Fille de d’Artagnan van Bertrand Tavernier.

Château de Biron is dagelijks te bezoeken, ook in het weekend. In de wintermaanden is het kasteel op maandag gesloten. Voor de openingstijden: kijk op www.bergerac-tourisme.com

Château de Biron
Bourg, 24540 BIRON
Tel. +33 5 53 63 13 39
www.bergerac-tourisme.com

óók interessant:

óók interessant: